sabato 25 gennaio 2014

Duxentus annus (e prus) de economia cun Krugman. (8)

In su 2009, candu sa crisi partida dae s'America, inghitzaat a si spraxiri in totu su mundu, amostrendi ca s'omini a sa poberesa non dd'at mai binta, Paul Krugman at contau 200 annus (e prus) de economia in su New York Times, circhendi de cumprendiri comenti seus arribbaus abi seus.
Po una borta mi nd'at partu lastima de ndi tirai o de aciungiri cosa o de circai aterus fueddus po nai is cosas (comenti fatzu giai sempiri in sardunomics) duncas dd'apu sceti tradusiu.
Sa primu parti dd'agatais innoi .
Sa secunda parti dd'agatais innoi .
Sa de tres partis dd'agatais innoi .
Sa de cuatru partis dd'agatais innoi .
Sa de cincu partis dd'agatais innoi .
Sa de ses partis dd'agatais innoi . 
Sa de seti partis dd'agatais innoi .


Comenti ant fatu is economistas a sballiai aici? - Paul Krugman

VIII. Torrendi a imprassai a Keynes.

E duncas, custu est su chi pensu chi is economistas ant a depiri fai. Primu, si depint apaxai cun sa realidadi, chi mancari non siat praxili, est ca is mercaus finantziarius funt a tesu meda dae sa perfetzioni e funt fetus dae su machimini e dae comenti sa genti si fait alluinai. Segundu, depint amitiri - e custu at a essiri trabballosu po is chi si nd'arriant de Keynes - ca s'economia Keynesiana abarrat su mellus punteddu tennicu chi teneus po cumprendiri su po ita de is recessionis e de is depressionis. E su de tres, ant a depiri fai su mellus chi podint po amesturai sa realidadi de sa finantzia cun sa macroeconomia.


A medas economistas, custas tramudas, ddus ant a strobbai meda. Nci at a passai tempus meda cun custa manera noba chi si cojat cun sa realidadi, de si baghillai in mesu a sa finantza e a sa macroeconomia, po arribbai a sa propiu arratza de craresa, manniori e bellesa scheta chi tenit sa manera neoclassica prena. Po calincunu de custus economistas, custa at a essiri una arrexoni po si torrai a acardancai a su neoclassicismu, mancari apat sballiau in prenu circhendi de cumprendiri su po ita de sa crisi prus manna chi est incapitada in tres aredeus. Parrit chi immoi ddi dexat a nosi ndi arregordai de is fueddus de H.L. Mencken : "Nc'at sempiri una manera lebia po arresolviri onnia problema de is ominis - praxili, arrexonada e sballiada."

Candu si manixat su problema fintzas tropu umanu de is recessionis e de is depressionis, a is economistas ddis tocat a ponniri a parti sa solutzioni praxili ma sballiada ca totus funt ratzionalis e ca is mercaus funtzionant beni meda. Sa bisura chi ndi bessit a pillu si s'arti torrat a pensai a is fundorius cosa sua e totu, forsis non est crara meda; de seguru non at a essiri praxili; ma podeus tenniri spera chi a su mancu non siat totu sballiada.


Po ndi sciri de prus
How Did Economists Get It So Wrong? - Paul Krugman

domenica 19 gennaio 2014

Duxentus annus (e prus) de economia cun Krugman. (7)

In su 2009, candu sa crisi partida dae s'America, inghitzaat a si spraxiri in totu su mundu, amostrendi ca s'omini a sa poberesa non dd'at mai binta, Paul Krugman at contau 200 annus (e prus) de economia in su New York Times, circhendi de cumprendiri comenti seus arribbaus abi seus.
Po una borta mi nd'at partu lastima de ndi tirai o de aciungiri cosa o de circai aterus fueddus po nai is cosas (comenti fatzu giai sempiri in sardunomics) duncas dd'apu sceti tradusiu.
Sa primu parti dd'agatais innoi .
Sa secunda parti dd'agatais innoi .
Sa de tres partis dd'agatais innoi .
Sa de cuatru partis dd'agatais innoi .
Sa de cincu partis dd'agatais innoi .
Sa de ses partis dd'agatais innoi .


Comenti ant fatu is economistas a sballiai aici? - Paul Krugman

VII. Debilesas e sfrigongius.

S'economia, che arti, si fiat introbeddada po ita ca is economistas si fiant fatus incantai dae sa bisura de unu sistema de mercau perfetu, sene sfrigongius. Si tocat a s'arti a si ndi scabbulliri a sola e totu, at a depiri torrai a fai sa paxi cun una bisura prus pagu praxili - cussa de una economia de mercau meda capassa ma chi est fintzas atraessada dae debilesas e sfrigongius. Sa nova bona est ca non tocat a torrai a inghitzai totu de belle nou. Puru in su tempus indorau po s'economia de is mercaus perfetus, iant fatu unu biaxi de trabballu a pitzus de is maneras chi nci stesiant is ideis teoricas dae s'economia reali. Su chi forsis at a sutzediri immoi - a nai sa beridadi est giai sutzedendi - est ca s'economia de is debilesas e de is sfrigongius s'at a moviri dae is orus conca a su tzentru de s'analisi economica.

Ant giai amostrau in manera cumprida s'arratza de economia chi portu in conca: sa scola connota che finantza de su naturali (behavioral finance). Is chi funt cun custa scola cracant a pitzus de duas cosas. Primu, medas de is chi investint dinari a beru, assimbillant pagu a is carculadoris fridus chi narat sa teoria de is mercaus eficientis: acostumant a strociri a is aterus che berbeis, a arai a cuatru bois e a timiri sene sentidu. Segundu, puru cussus chi circant de ghetai fundoriu po su chi scioberant a pitzus de is carculus fridus, fatuvatu si nd'acatant ca non fait, ca po nexi de is problemas de spera, credibilidadi, e fiantzas strintas, ddis tocat a fai che is aterus.


A pitzus de sa primu cosa: puru in su tempus indorau po s'ipotesi de is mercaus eficientis, parriat craru chi medas de is chi investint su dinari a beru non arrexonant comenti narant is modellus chi prus si ponint menti. Larry Summers una borta iat inghitzau unu paperi a suba de sa finantza narendi: "NCI AT SCIMPRUS. Castia-ti a giru a giru." Ma de ita arratza de scimprus (is fueddus prus manixaus in sa literadura academica funt "noise trader" - "butegheri atropelliau") seus chistionendi? Sa finantza de su naturali, pischendi dae su movimentu prus mannu connotu comenti e economia de su naturali (behavioral economics), circat de torrai sceda a custu pregontu ponendi a pari sa chi parrit irratzionalidadi de is investidoris cun is debilesas in totu su scipiu, che sa de si impensamentai de prus candu si perdit pagu cosa chi non candu si guadangiat pagu cosa e totu, o sa de pensai de ai cumprendiu tropu a lestru castiendi pagu cosa (po nai, pensendi ca, biu ca is pretzius de is domus funt crescius me in s'urtima pariga de annus, duncas ant a sighiri a cresciri). 

Fintzas a sa crisi, is abogaus de is mercaus eficientis che Eugene Fama nci iant stratallau a is provas produsias dae sa economia de su naturali comenti e chi fessant "cosas crosidadosas" de pagu contu. A sighiri a dda pensai aici est meda prus grai immoi ca su tzachidu de una bulluca manna meda - una bulluca chi iant scobertu a tempus economistas de su naturali che Robert Shiller de Yale, chi dda imparentat cun su ai arau a cuatru bois sene sentidu (irrational exuberance) - nci dd'at fata a fai ingenugai s'economia de totu su mundu.

A pitzus de sa segunda cosa: poneus chi nc'apat a beru scimprus. Cantu important? Non meda, iat nau Milton Friedman in unu paperi cosa sua meda connotu de su 1953: is investidoris nodius ant a fai dinari pighendi su chi bendint is scimprus e bendendi candu cuddus pigant e totu custu at a fai assentai su mercau in su mentris. Ma su segundu imperou de sa finantza de su naturali narat ca Friedman iat sballiau, ca is mercaus finantziarius acostumant a non fai a ddus assentai, e oindii, parrit grai a nai chi siat faula.

Forsis su paperi de custa genia chi dd'ant postu prus menti, est stetiu su de su 1997, de Andrei Shleifer de Harvard e de Robert Vishny de Chicago, chi fiant torraus a sa moda becia cunfirmendi-dda "is mercaus podint abarrai sene sentidu prus a longu de cantu tui nci dda fais a ti poderai su dinari po pagai is depidus". Comenti ant amostrau, a is arbitragistas (arbitrageurs) - sa genti chi iat a depiri pigai a baratu e torrai a bendiri caru - ddis serbit dinari po fai su trabballu issoru. E si nci atzuvant meda is pretzius de is atividadis, puru si custu non tenit sentidu cunformas a is fundorius, dda finit ca is capitalis spaciant. S'arresultau est ca a is investidoris nodius (smart money) ddis tocat a ndi bessiri dae su mercau e is pretzius si incorrutzant in una berrina conca a basciu.

Comenti s'est spraxa sa crisi finantziaria oindii, parriat giai giai una letzioni pratica de cali funt is perigulus candu sa finantza non s'assentat. E is ideis chi faint a fundoriu a is modellus a pitzus de custa finantza chi non s'assentat ant amostrau ca serbint meda puru a sa politica economica : su castiai su capitali chi si infinigat me is atividadis finantziarias at agiudau a scioberai cali politicas ndi strantaxai a pustis de su sciorrocu de Lehman, e parrit (faendi is corrus) chi custas politicas nci apant stesiau sa possibilidadi de unu sciorrocu finantziariu prus mannu puru.

E in su mentris, sa macroeconomia? Su chi est sutzediu pagu tempus a oi, nci at stesiau a faci manna s'idei chi is recessionis siant una bella manera de torrai sceda a comenti crescit o si torrat sa capacidadi tennica; sa cosa fait a dda castiai sceti a manera prus o mancu Keynesiana. Epuru is modellus keynesianus nous non lassaant logu a una crisi comenti e cussa chi seus tenendi, ca custus modellus poniant menti a sa bisura de is mercaus eficientis.

Nci at stetiu una pariga de cosas foras dae s'arrastu. Unu cambu de circa inghitzada dae Ben Bernanke trabballendi in pari cun Mark Gertler de sa New York University, at cracau a pitzus de comenti a is impresas ddis bessat grai a agatai dinari po is oportunidadis de investiri candu tenint fiantzas strintas. Un'ateru cambu de circa, acapiau a cudd'ateru e totu, strantaxau prus che totu dae su cumpangiu miu de Princeton, Nobuhiro Kiyotaki e dae John Moore de sa London School of Economics, at amostrau ca is pretzius de is atividadis che is domus podit essiri chi sunfrant de sciorrocus chi si afortiant a solus e totu, chi nci dda faint a nci fai atzuvai a totu s'economia puru. Ma fintzas a immoi s'impellida chi at donau sa finantza chi studiat is debilesas (dysfunctional finance) non dd'ant posta a tzentru nimancu in s'economia Keynesiana. Mancu nau si bolit, sa cosa depit cambiai.


Sighit ...


Po ndi sciri de prus
How Did Economists Get It So Wrong? - Paul Krugman

sabato 11 gennaio 2014

Abenomics : su spantu de is pagas!


De sa Abenomics ndi iaus giai chistionau innoi : ateru non est chi unas cantu arretzetas chi su guvernu de Shinzō Abe, su primu ministru de su Giaponi, est circhendi de ponniri in proi po ndi torrai a strantaxai s'economia issoru e chi, mancu nau si bolit, funt a su imbressi de su chi funt faendi is guvernus europeus po ndi torrai a strantaxai s'economia nostra.

Ma, lassendi a parti totu su chi nc'intrat a deretu cun sa faina de su guvernu suu (intzidus, spesa, depidu, inflatzioni, svalutatzioni), custas diis Abe s'est torrau a incarai dae domu sua, amostrendi a su mundu unu ateru arrogu de sa bisura noba (a su mancu cunfrontas a is ideis prus sighidas oindii) chi tenit issu po su stai beni : s'economia de unu logu est sana candu crescit po ita ca sa genti stait mellus.

E custu dd'at nau craru in unu articulu chi at scritu po Project Syndicate.

Fintzas a ocannu passau (candu est inghitzada sa Abenomics), su Giaponi fiat a su mancu dae 20 annus cun s'economia firma (stagnatzioni) e totu su chi Abe at fatu est moviu dae sa gana de arresolviri custu problema.

Castiendi is numerus giaponesus, issu narat ca si nd'est atzicau prus che totu candu si nd'est acatau de comenti fiant andadendi is pagas : dae su 2000 is pagas ndi funt caladas de su 0,8% nominali onnia annu, contras a su 3,3% chi cresciant in USA e UK o su 2,8% chi cresciant in Frantza (bastat a tenniri in contu ca in su 1997 su tanti tirau in pagas in totu su Giaponi est stetiu de 279 trilionis de ¥ e invecias in su 2012 sceti 244.7 trilionis de ¥).

E duncas ddis est benida s'idei : su spantu de is pagas (wage surprise), chi depit serbiti a ndi torrai a bogai a pillu unu de is fundorius de s'economia, ca produtividadi e pagas depint andai a manu pigada.

Abe narat ca s'idei ndi dd'ant furada a is olandesus, chi me is primus annus 80, nci fiant arrennescius a fai una genia de acordiu (Wassenaar Agreement) intra meris e operaius, abi si cuncordaat ca su graiori de s'inflatzioni (chi in cussus tempus curriat a beru) tocat a dda partziri in manera chi onniunu aessat fatu sa parti sua.

E aici Abe nci dd'at fata a fai arrexonai in pari meris, sindacaus e ministrus (si funt atobiaus una bella pariga de bortas inghitzendi in cabudanni de ocannu passau) e in pari e totu ant cumprendiu ca po afortiai s'economia faendi-dda caminai in unu mori sentzeru, sa genti depit tirai pagas prus artas, po podiri spendiri de prus. 

E innoi est sa bellesa de s'arresultau : nemus at obligau a nemus a fai nudda. 

In pari (e giai medas impresas mannas e piticas ant promitiu e funt aprontendi is cosas po cresciri is pagas e fai tirai prus dinari a sa genti chi trabballat, mancari donendi bonus) ant cuncordau ca non fait a cresciri si non si crescit totus in pari e custu non sceti po umanidadi o bonu coru : est a sa saludi de s'economia chi ddi serbit chi nc'apat meda genti chi podit spendiri dinari.

Sa impellida chi at donau su guvernu de Abe, parrit chi nci dd'apat fata a fai passai su disisperu a is Giaponesus e totus in pari, parrit, funt incarreraus conca a una manera noba de tirai is odriangus a s'economia.

Issu est seguru ca su chi est faendi at a portai frutu (su spantu de is pagas est ca su chi si nd'at a tenniri in prus at a essiri de prus de su chi si nd'at a tenniri in mancu po nexi de is pagamentas chi ant a cresciri aici e totu) e po nai sa beridadi giai calincuna cosa inghitzat a s'apubai. 

Nosu invecias, aeus a biri.


Po ndi sciri de prus

sabato 4 gennaio 2014

Duxentus annus (e prus) de economia cun Krugman. (6)

In su 2009, candu sa crisi partida dae s'America, inghitzaat a si spraxiri in totu su mundu, amostrendi ca s'omini a sa poberesa non dd'at mai binta, Paul Krugman at contau 200 annus (e prus) de economia in su New York Times, circhendi de cumprendiri comenti seus arribbaus abi seus.
Po una borta mi nd'at partu lastima de ndi tirai o aciungiri cosa o de circai aterus fueddus po nai is cosas (comenti fatzu giai sempiri in sardunomics) duncas dd'apu sceti tradusiu.
Sa primu parti dd'agatais innoi .
Sa secunda parti dd'agatais innoi .
Sa de tres partis dd'agatais innoi .
Sa de cuatru partis dd'agatais innoi .
Sa de cincu partis dd'agatais innoi .

Comenti ant fatu is economistas a sballiai aici? - Paul Krugman

VI. Su certidu a pitzus de is intzidus.

Intra su 1985 e su 2007, iant fatu una genia de paxi frassa in sa macroeconomia. Is de acua salida e is de acua durci non si fiant acostaus a pari a beru. Ma cussus fiant is annus de sa Grandu Mesura (Great Moderation) - unu tempus longu abi s'inflatzioni fiat abarrada bascia e is recessionis lebias. 
Is economistas de acua salida, pensaant ca sa Federal Reserve fiat faendi beni su castiadori. Is economistas de acua durci pensaant chi is cosas chi fiat faendi sa FED non serbiant a nudda, ma fiant de acordiu a lassai totu comenti fiant.

Ma sa crisi iat sciusciau su Santu Juanni. Totu in una, a sa parti e a s'atera, is strinturas politicas e tennicas chi lassaant is cosas comenti fiant, non ddu faiant prus - e s'abisongiu de torrai sceda in manera politica prus crara, ndi iat torrau a bogai a pillu is certidus becius, prus arrabiosus puru.

Ma po ita cussas strinturas tennicas e politicas non ddu faiant prus? Po arrespondiri in unu fueddu sceti, tocat a nai, zeru. 

Candu nc'at una recessioni normali, sa FED arrespondit comporendi bonus de su Tesoru (Treasury bills) - depidu de su guvernu a pagu tempus - dae is bancas. Custu donat una impellida conca a basciu a su interessu de su depidu publicu; is investidoris chi circant guadangiu si movint in ateras atividadis, donendi una impellida conca a basciu puru a is interessus de custas; e totus custus interessus bascius acostumat a ndi torrai a strantaxai s'economia. Sa FED s'est posta faci a pari cun sa recessioni inghitzada in su 1990, portendi-nci is interessus a pagu tempus dae su 9% a su 3%. Po sa recessioni inghitzada in su 2001 nci ddus at portaus dae su 6,5% a su 1%. E at circau de cumbatiri sa recessioni de oindii, portendi-nci is interessus dae su 5,25% a zeru.

Ma zeru, s'est scobertu, est tropu pagu basciu po sanai custa recessioni. E sa FED non podit abasciai is interessus asuta de zeru, sinunca is investidoris prus che imprestai su dinari, si ddu arreguant. Duncas, a sa fini de su 2008, cun is interessus chi in pagus fueddus fiant in tretu in tretu de cussa chi is  macroeconomistas tzerriant sa "lacana zeru" (zero lower bound), puru si sa recessioni sighiat a fai peus, is politicas monetarias dda iant finida a perdiri onnia fortza.

E insandus? Custa est sa secunda borta chi s'America est lompia a zero lower bound, in antis ddu iant fatu po sa Grandu Depressioni. E fiat propiu su ai biu ca nc'at una lacana zeru po is interessus chi iat portau a Keynes a difendiri sa possibilidadi chi is guvernus aessant spendiu de prus : candu sa politica monetaria non serbit e non fait a si fai ponniri menti dae is privaus a spendiri de prus, su publicu depit fai su chi non faint issus po poderai s'economia. Is intzidus fiscalis funt sa sceda chi torrat Keynes a sa genia de depressioni chi seus bivendi.

Custus pensus keynesianus, funt su fundoriu de is politicas economicas de su guvernu de Obama - e is economistas de acua durci funt arrabiaus. Po 25 annus o pagu prus, ant aguantau su chi faiat sa FED po manixai s'economia, ma una bisura keynesiana torrada a nasciri de belle nou est una cosa diferenti meda. In su 1980, Lucas, de sa University of Chicago, iat scritu ca s'economia keinesiana fiat aici scimpra chi "candu s'atobiaant is circadoris scientificus, sa genti pensaat ca is keynesianus non fessant prus cosa de ponniri in carta de notaiu; is chi ascurtaant inghitzaant a murrungiai e a si nd'arriri". A amitiri ca po su prus Keynes teniat arrexoni, immoi, iat a essiri tropu bregungia.

E insandus, Cochrane de Chicago, ofendiu dae s'idei chi su spendiri de su guvernu aessat potziu allebiai s'urtima recessioni, iat nau : "Non est cosa chi nemus at imparau a is studentis laureaus dae su 1960. Cussas [is ideis keynesianas] funt contus de forredda chi ant amostrau ca funt frassas. Est praxili candu seus fadiaus a torrai a is contus de forredda chi nosi contaant a pipius, ma custu non ddus fait bessiri prus pagu frassus". (Su sinnu de cantu siant fungudas is diversidadis intra acua salida e acua durci est ca Cochrane creit chi "nemus" imparit ideis chi invecias, funt imparadas in logus che Princeton, su M.I.T. o Harvard)

In su mentris, is economistas de acua salida, chi si fiant consolaus a solus pensendi ca sa grandu partzidura macroeconomica fiat torrendi-si, si fiant tremius paris cumprendendi ca is economistas de acua durci non iant ascurtau po nudda. Is economistas de acua durci chi fiant arrabiaus contras a is intzidus, non assimbillaant a studiosus chi iant agatau ca is arrexonamentus de Keynes lassaant dudas. Prus che totu, assimbillaant a genti chi non ndi sciiat nudda de s'economia keynesiana e chi fiant torrendi a pesai traitorias de in antis de su 1930, pensendi de nai cosas nobas e nodidas.

E non fiant sceti is ideis de Keynes chi parriat chi si ndi fessant scarescius. Comenti at amostrau Brad DeLong de sa University of California, Berkeley, candu s'est chesciau contras a su sciorrocu intelletuali (intellectual collapse) de sa scola de Chicago, su chi pensant oindii innias est contras puru a is ideis de Milton Friedman, aici e totu. Friedman creiat ca is politicas de sa FED prusaprestu, invecias che su chi spendit su guvernu iant a depiri essiri portadas po aparixai s'economia, ma non iat mai nau ca a cresciri su chi spendit su guvernu, non aessat potziu a bortas, fai cresciri puru su tanti de genti chi trabballat. Difatis, torrendi a ligiri una sintesi de is ideis de Friedman de su 1970 "A Theoretical Framework for Monetary Analysis" (Punteddus tennicus po s'analisi monetaria) fait a si ndi spantai de cantu parrat keynesianu.

E Friedman de seguru, non iat mai imprassau s'idei ca sa genti sene fai nudda a pendelas ndi bengiat de ai scioberau de trabballai prus pagu, o s'idei ca sa recessioni siat una cosa bona po s'economia. E invecias is economistas de acua durci nous, nci dd'ant fata a nai ambaduas is cosas. Aici Casey Mulligan de Chicago inditat ca sa disocupatzioni est arta aici ca meda genti scioberat de non trabballai: "Is dipententis depint cumbatiri contras a is agiudus finantziarius chi ddus intzidant a non trabballai ... su chi crescit sa genti sene fai nudda s'acrarat prus cun su chi si torrat s'oferta de trabballu (su disigiu de trabballai chi tenit sa genti) e prus pagu cun su chi si torrat sa domanda de trabballu (su tanti de sa genti chi serbit a is meris)". Mulligan at inditau ca, prus che totu, is chi trabballant funt scioberendi de abarrai sene fai nudda ca custu crescit sa probabilidadi chi nci dda fatzant a ndi scabbulliri agiudus de su stadu po torrai is prestidus. E Cochrane narat ca sa disocupatzioni arta, po nai sa beridadi, est cosa bona: "Nosi iat a serbiri una recessioni. Sa genti chi spendit sa vida sua carchendi-nci puncias in Nevada tenit abisongiu de atera cosa dae fai".

Deu pensu chi siat unu machiori. Po ita iaus a depiri pigai sa disocupatzioni in totu sa natzioni che una manera po nci fai andai is maistrus de linna dae su Nevada? Calincunu podit nai a beru ca in America nci aeus perdiu 6,7 milionis de trabballus ca prus pagus americanus bollint trabballai? Ma is economistas de acua durci non ndi podiant fai e mancu de s'agatai cassaus a latzu in custu cul-de-sac : si inghitzas narendi ca sa genti fait totu cun ratzionalidadi perfeta e ca is mercaus funt eficientis, depis serrai narendi ca sa genti sene fai nudda est aici a bolliri suu e ca is recessionis funt cosa bona.

Si puru sa crisi at donau una impellida a is economistas de acua durci conca a cosas sene sentidu, at puru impensamentau meda a is economistas de acua salida. Is punteddus tennicus issoru, non comenti e cussus de sa scola de Chicago, amitint sa possibilidadi chi si potzat agatai puru sa disocupatzioni sene dda scioberai e pensant chi custu non siat cosa bella. Ma is modellus Keynesianus Nous, chi funt arribbaus a cumandai in sa scola e in sa circa scientifica, narant ca sa genti fait totu cun ratzionalidi perfeta e ca is mercaus finantziarius funt eficientis a sa perfetzioni aici e totu. Po agatai calincunu arresultau chi assimbillit a sa crisi de oindii me is modellus issoru, is Keynesianus Nous ddoi depint a marolla stichiri calincuna genia de curretzioni chi non si sciit comenti, po unu paghiteddu de tempus, nci atzuvat su chi spendint is privaus. (Apu fatu aici in calincunu de is trabballus cosa mia puru). E si s'analisi de abi seus ondii tenit a fundoriu una curretzioni, cantu nosi podeus fidai chi custus modellus nci dda fatzant a insertai abi seus andendi?

Su stadu de sa macro, in pagus fueddus, non est bellu. Duncas, s'arti, abi andat partendi dae innoi?


Sighit ...


Po ndi sciri de prus
How Did Economists Get It So Wrong? - Paul Krugman